เฮ๊อ.. เหลืออีกวีคเดียวก็ต้องส่งโปรเจคแล้ว ยังไม่                                                                            

      ได้ทำรูปด้าน กับ section เล๊ย เฮ๊ออีก!! แปลนก็ยังไม่ผ่าน 

      วันพฤหัสที่ผ่านมาตรวจแบบเสดเลยไปขับรถเล่นคนเดียว

      ชิวเกิ๊น! แต่ก็เปนออกบ่อย ไปนั่งเล่น โล่งๆ เหนื่อยมาทั้ง

      อาทิด งานมีทุกวัน เหนื่อยจัง.. แต่ก็ต้องทำ แต่พอไปถึง

      ได้ไม่ทันไร ฟ้าฝนก็ดันไม่เปนใจ จะตกลงมาซะอย่างงั้น จบ!

      ตกกลางคืนก็ชิวอีกแล้ว มีรายงาน ทำตอนเที่ยงคืน เสดตอนตี 3 กว่า

      แต่ทำผิด! เลยทำใหม่ ตอนเช้ามาส่ง ดันส่งตอนไหนก็ได้ว่างั้น อะร๊าย

      กูอดนอนอีกแล้ว.. 5 วันนอนวันละ 2 ชม เปนไปได้ไง จะตายอยู่แล้ว

      ขอวีคที่ว่างๆ ทีเหอะ จะไม่ไหวแล้ว อยากไปเที่ยว อยากพักสมอง

      อยากมีเวลาให้สนใจเรื่องของตัวเอง แต่ตอนนี้มันทำไม.. ไม่มี?

                                                  โหลๆ ว่าไง? กลับมาแล้วนะ ป่าวดอง ป่าวหายหัว ป่าว!!

                                  ตามสไตล์หายไปนาน ก็มีเรื่องมาคุยมากมายก่ายกอง เริ่มจาก วันที่ 14 มิถุนา

                         ที่ผ่านมาเปนวันเกิด แต่ไม่ได้มีไรพิเสดหรอก ก็ได้ของขวัญมา 2 ชิ้นใหญ่ๆ ชิ้นแรก ได้จาก

                   พ่อกับแม่ รถ FINO คันใหม่ โว๊วๆ.. ตามดวงเลย เค้าบอกว่าจาได้ของขวัญก้อนโต แม่นสุดๆ อีกอย่าง

                 ก็เปนบอกเซอร์ BUBERRY ซึ่งถ้าจะให้เราซื้อ คงซื้อเสื้อผ้าดีกว่าเพราะแพงเหลือเกิน ขอบคุณคับทุกคนที่

                 จำวันเกิดผมได้ เรื่องที่ 2 เปนเรื่องเกี่ยวกับการศึกษาของผมที่เปนอยู่ ณ ปัจจุบัน ตอนแรกมีเขว ไม่อยากเรียน

                ถาปัดแล้ว อยากเรียน นิเทดสิน เพราะความรู้สึกบางอย่าง แต่ช่วงตรวจแบบหลังๆ ก็ดีขึ้นคับ รู้สึกงานเดินขึ้น ทำ 

                ได้เองเยอะเลย แม้จะไม่ได้ออกมาดูดีที่ 1 แต่ก็ภูมิใจ HAPPY จัง ช่วงนี้

                 มีกิจกรรมรับน้อง มันเลยไม่มีเวลาว่างมาก

                    งานก็ยิ่งเยอะ แต่บางครั้งความเข้าใจ    

                        มันก็ทำให้ไม่หนักใจ

                            ขอบคุณคับ

                                ช่วงนี้มีความสุขแบบล้นๆ ล้นจิงๆ นะ ไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้มาก่อน ทั้งๆ ที่ไม่ได้ใช้เวลาอะไร

                                มากมาย ไม่เคยรู้ว่าความสุขมันมีได้มากกว่าที่เคยได้รับมาหลายๆ เท่า ไม่จำเปนต้องทำไร

                                มันก็มีความสุขแล้ว ว่ามั้ย? ถือว่าเปนโชคดีที่มีคนดีแบบนี้อยู่ ไม่เหมือนทั่วไปที่เคยพบเจอ

                                หัดจิงใจกันบ้าง ถ้าต้องการความรักที่จิงจัง ตอนนี้ผมเจออีกแล้ว "ความรัก" แต่ครั้งนี้ รู้สึก

                                ว่าไม่เหมือนครั้งก่อนๆ ที่เหมือนจะฉาบฉวย ไม่ได้เลือกอะไรมากนัก ตอนนี้คงโตขึ้นมาบ้าง  

                                คิดอะไรได้มากกว่าเดิมเยอะ และมันตรงกับเวลาที่มีคนที่ดีๆ เข้ามา แปลกที่เราไม่เคยเจอ

                                กันมาก่อน ใกล้กันเหลือเกิน แต่ก็ยังไม่สายที่มาเจอกัน ช่วงอาทิดที่ผ่านมา ผมมีความสุข 

                                ความสุขมากๆ ที่ได้รู้กันคนดีๆ เพิ่มขึ้นอีกหลายคน เชื่อนะ ว่าเรารู้สึกกันได้ว่า ใครเปนมิตร

                                ใครเปนศัตรู แต่ถ้าเราจิงใจกับใคร ทุกคนก็พร้อมที่จามาเปนมิตรกับเราหมดแหละ แต่ช่วง

                                เวลาดีๆ ก็หมดเร็วเหลือเกิน เหมือนที่เคยบ่นมากหลายๆ ครั้ง ว่าเวลาความสุขมันมีกันน้อย

ยๆๆ                            จิงๆ แต่ก็ยังไม่หมดโอกาสที่จะมีได้อีก ขอบคุณนะคับ ที่ยอมรับก๊อบได้ ทุกคนนิสัยดีจัง

                                ขอบคุณโชคชะตาที่ไม่แกล้งเราเหมือนเมื่อก่อน ขอให้มีความสุขแบบนี้ไปนานๆ เถ๊อะ

                   ช่วงนี้เหมือนตัวเองมีความรับผิดชอบอะไรมากขึ้น เมื่อวานก็ตื่นเช้าพา 

                   แม่ไปตักบาตรแต่เช้า ไม่บ่นซักคำ มีความสุขด้วย ดูแลแม่แทนทุกคน

                   ในบ้าน แล้วก็ได้สูดอากาศตอนเช้าๆ นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ทำแบบนี้

                   วิชาในซัมเมอร์ก็ปิดคอสจะหมดแล้ว เหลือส่งงาน แต่รู้สึกดีมากๆ ที่ได้

                   เรียนพิมหล่อของศิลปกรรม อ.ที่สอนใจดี มีเลี้ยงปิดคอสด้วย จิงๆ ก็คง

                   ให้เรามาเฝ้าเตาเปนเพื่อนแหละมั้ง ฮ่าๆๆ แต่มันดีตรงที่ได้เพื่อนใหม่ ได้

                    ทำอะไรที่ไม่เคย สนุกดี.. เรื่องบางเรื่องที่เกิดขึ้นมา มันก็เหมือนความ

                   บังเอิญที่ทำให้เราได้เจอ หรือมันคงเปนชะตาที่กำหนด ให้ช่วงชีวิต

                    แต่ละช่วงต้องพบเจออะไรบ้าง จิงๆ มันคืออะไรกัน แต่สิ่งที่เกิดบาง                                          

                    บางครั้งก็ทำให้เรามีความสุข บางครั้งก็หนักใจเน๊อะ แต่หลายๆ อย่าง

                    เราก็เลือกที่จะเปนอย่างนั้น อย่างการพบเจอใคร บางครั้งมันไม่น่าจะ

                    ได้รู้จักกัน เราก็พยายามที่จะได้รู้จัก หรือบางครั้งเราอยู่เฉยๆ ก็ดันเดินๆ

                     เข้ามาให้ได้รู้จักกัน ที่เราเลือกได้คือจารู้จักกันต่อ หรือหยุดไว้เท่านั้น

                     แต่สุดท้ายก็คงต้องปล่องให้มันเปนไปตามโชคชะตา ถ้าใช่ มันก็คงใช่

                     แต่ถ้ามันไม่ใช่ ยังไงก็คงไม่ใช่ แล้วก็กลายเปนมิตรภาพใหม่ๆ ที่เข้ามา

                    คลายร้อนไปได้แป๊ปนึงกะสงกาน ตัวดำ 20 เปอเซน เหอๆๆ ขำๆ หน่า.. อุตส่าใส่เสื้อแขนยาวไปเรียน

                    แต่ปีนี้ก็สนุกทีเดียว ได้เล่นกะเพื่อนๆ กำแป้งเยนจนแสบมือไปหมด ของเค้าดีจิงๆ ตกดึกก็ลั่น ลัน ลา

                    เจอคนรู้จักเยอะแยะไปหมด ช่วงนี้เปนบ้าอะไรมิรู้ เกิดอยากกินหอยนางรม อยากมาก ไม่ได้กินซักที

                    อ้วนก็อ้วนไม่เปนไร แต่ตอนนี้สบายใจ แม่กลับมาจากวัดแล้ว ความอุดมสมบูรณ์กำลังกลับมา แต่คุณ

                    พี่จิ๊บมันไปทำงานจิงๆ แล้ว เฮ๊อ... งานทุกอย่างก็เปนของเรา เกียดการล้างจานที่หนึ่ง แต่ไปเถอะ หา

                    เงินหาทอง มาเข้าทอปปิกเลยดีกว่า ตอนนี้รู้สึกวุ่นวายกับชีวิตมากๆ มีเรื่องต้องคิด ต้องตัดสินใจ ตอน 

                    มันไม่มี มันก็ไม่มีใครเลยจิงๆ พอมี มันก็มากันจนไม่รู้จายังไง แล้วก็รู้ว่าเราโตขึ้นแล้วมั้ง เพราะไม่กล้า

                    ที่จาคบใคร เหงาๆ มันก็เหงานะ แต่ยังไงดีล่ะ อยู่กับเพื่อนก็ได้ว้า เมื่อคืนได้ข้อสรุปแล้วว่า คงจาไม่ไป

                    ยุ่งกับเค้า ปล่อยให้เค้าแฮ๊ปปี้กะแฟนเค้าเถอะ แต่เราเปนเพื่อนที่ดีต่อกันเน๊อะ ต่างคนต่างรู้ งี้ดีกว่า

                    best way ไง อย่างที่คุณเคยบอกไว้ตอนที่คุณเคยทิ้งผม แต่เราก็คุยกันได้ มีความสุขกับปัจจุบันนะ 

                                    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!                                                              

                       โหลๆ หายไปนานยังจามีคนเข้ามาอ่านอยู่มั้ยน้อ? ดองไว้ซะนาน แต่จามาอัพหลายรอบแล้ว เหอๆๆ จิงๆ!             

                 เปนเดือนกว่า มีไรหลายๆ เรื่องจามาเล่า แต่เก็บไว้นานบางเรื่องก็ลืมไปแล้วซะงั้น แต่ตอนนี้ไม่สบายคับ สาเหตุก็

            คือเจ็บคอเบาๆ ก่อน แล้วชะล่าใจ ไม่กินยา มันเลยอักเสบถึงขั้นไข้ขึ้น ตอนนี้เปนนมา 5 วันแล้ว คอดีขึ้นคับ แต่ไข้ไม่ลด

          ขึ้น-ลงเปนช่วงๆ (ประสาท) แต่พรุ่งนี้ว่าจาไปเรียนแล้วคับ แกล้งลืมๆ ว่าเปนไข้ เด๋วคงหาย ฮ่าๆๆ เหมือนตอนมัธยม เปนไข้

         พอไปโรงเรียนก็หาย เนียนๆ เผลอแป๊ปเดียวจาขึ้นปี 2 แล้ว จำได้ว่าพึ่งจะบ่นเรื่องเอนท์ไปไม่นานเลย มันคงทำไรเยอะมั้ง ก็

        เลยเหนว่ามันแป๊ปเดียว ปี 2 บทบาทของก๊อบคงเปนพี่หลีดเหมือนเดิม แต่เหนพี่แมง (เมเจอร์) บอกจาคัดใหม่เน้อ รวมกับ

          น้องที่มาใหม่ เหอๆ จาผ่านมั้ยน้อ? ... ตอนนี้เรื่องที่หมอดูทายไว้ แม่นไป 2 เรื่องแล้ว เปนเรื่องที่คาดไม่ถึงทั้ง 2 เรื่อง

              เรื่องแรก เปนเรื่องจาป่วยเบาๆ เกี่ยวกะคอ กะตา ต่น่ะเปนตลอดอยู่แล้วเพราะใส่คอนแทกก๊อบคิดงั้น พอเปนคอก็

                  เริ่มเชื่อมาหน่อย เรื่องที่ 2 เค้าบอกจามีคนผิวขาว ร่างเล็กเข้ามา โว๊ววๆๆ ตื่นเต้นๆ แต่ก่อนน่าจาไปดูหมอมี

                        คนลักษณะนี้เข้ามาแล้ว เลยคิดว่าคนนั้น แต่ไม่ใช่!! เค้าพึ่งเข้ามา เค้ากลับมาคับ คนที่ก๊อบเคย  

                                เสียใจเพราะเค้า แต่ช่างมันเถอะๆ ถือว่าเรากลับมารู้สึกดีๆ ให้กันเหมือนเดิม  ทั้งๆ

                                                  ที่พร้อมจาไปจากเราอีกได้ทุกเมื่อ ต้องยอมรับ

                                                  14 กุมภา มันพิเศษกับคนมีแฟน แต่เปนวันเหงาๆ ของคนโสดอย่างเรา.. เฮ๊อ!! 

                                                แต่ไม่เปนไร แฟนเพื่อนซื้อชอกกาแลตให้เพื่อน เราก็กินกับเพื่อนไง ฮ่าๆ ขำๆ น่ะ

                                                         ตอนนี้ก็สอบไฟนอลแล้ว เสดไป 2 ตัว เหลืออีกกี่ตัวไม่รู้ ส่วนใหญ่ มีงาน 

                                                         ที่ต้องทำส่งมากกว่า เยอะจนไม่รู้จะทำไรก่อนหลัง ก็เลยนอน เย้ยย! ! ที่

                                                           ผ่านมาก็พึ่งส่งโปรเจคไป พี่ๆ เรจิน่าก็เสกให้คืนเดียวเสด พี่ต้น ก็มาช่วย

                                                             ขอบคุณอีกครั้งนะคับ น่ารักที่ 1!! ไม่ได้อัพเท่าไหร่เลยช่วงหลังๆ ก็มี

                                                               เรื่องหลายๆ เรื่องต้องคิด มีงานหลายๆ อย่างต้องทำ ยุ่งๆ มากเลย ก็

                              ดีขึ้นสำหรับ 1 เดือนที่ผ่านมา คิดอะไรได้เยอะ มีความสุขทุกวันก็โอเคแล้วใช่ป่ะ? วันวาเลนไทน์

                                       ปีนี้ถึงจะไม่มีใคร แต่ก็มีเพื่อน ซักวันก็คงจะมีคนที่ใช่จิงๆ ฮ่าๆ เลิกเดินหา แล้วยืนอยู่กับที่

                                         เราคงจะมีค่ามากกว่าเดิม.. วาเลนไทน์นี้คนที่มีแฟน ก็ขอให้มีความสุขมากๆ นะคับ ขอ

                                             ได้ดอกไม้ช่อโตๆ ชอกกาแลตกล่องใหญ่ๆ อย่าลืมแบ่งเพื่อนล่ะ อย่ารอให้เค้าแย่ง!

                                                   รู้สึกเศร้ามาก เสียใจมากในตอนนี้ ผมไม่เคย..

                                     เอ่อ.. ไม่รู้เหมือนกัน ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันเปนเพราะอะไร ทำไม อาจจะเปน

                              เพราะผมเองเกิดมาผิดที่ เกิดมาห่างไกลจากผู้คนเหลือเกิน จนอาจทำให้เปนปัญหา

                          ของความรักที่ผมมี นี่คงเปนครั้งแรกเลยที่รู้สึก เสียใจ หมดแรงจะทำอะไรทั้งนั้น ไม่อยาก

                     จะทำอะไร ในหัวมีคำถามเยอะแยะไปหมด ว่าทำไม เพราะอะไร ผมคงมีส่วน ที่ทำตัวเองไม่ดีด้วย

                    แต่เหตุผลที่มี คือความห่างไกลกัน ความไม่ได้ใกล้ชิดกัน ผมเคยคิดนะ เรื่องพวกนี้ว่า ถึงเราไม่ได้

                     อยู่ด้วยกัน ถ้าทำตัวดีก็รักกันได้ แต่ความเปนจิงมันคงไม่ใช่ ผมคิดผิดมาตลอด ทุกๆ วันที่ได้ปลุก

                      ที่ได้คุยกัน สำหรับผมมันมีความสุขมาก เพราะเค้าเปนคนดี นิสัยดี ทุกๆ วันที่ไปไหน เหนอะไร

                        น่ารักๆ ก็คิดว่าจะซื้อให้โอกาสไหน เหนเสื้อผ้าสวยๆ ที่คิดว่า จะซื้อไว้ใส่ในวันที่เจอกัน เมื่อ

                            ถึงเวลา โอกาสพิเศษ ก็รอที่จะบอกอะไรบางอย่างกับเค้า ผมคงบอกความรู้สึกพวกนี้

                               ช้าไป แต่ทุกวันที่คุย ผมพูดอะไรทุกอย่าง จากใจนะ คิดถึงคือคืดถึง รักก็คือรัก

                                        อาจเร็วไปที่พูด มันคงผิดที่ผมใจร้อน แต่มันรู้สึกแบบนั้นจิง

                                                        คิดถึง กลับมาเถอะคับ

                                                                                 อย่าพึ่งขำดิๆ เปนแอลคับๆ คือว่าวันนี้ต้องแต่งคอนเซป

             "ดารา" ไปรับน้องโควต้าถาปัด ตื่นมาอาบน้ำแต่ตัวตั้งแต่เช้า เพื่อจาไปรับน้อง 9 โมง น้องมาไม่ถึง 20 จาก 70 เหอๆ

             พอดีกับมีกลุ่ม Death Note อยู่แล้ว เราเลยรวมกลุ่มไปพรีเซนท์ได้เลย สนุกๆ พอรับน้องเสดก็พาไปไหว้เจ้าพ่อมอ

             แล้วก็พาเดินกลับคณะ พี่เค้าก็พาทำกิจกรรมโน่น นี่ ตามประสา.. เสดจิงๆ ก็ 6 โมงกว่า แล้วก็ไปเลี้ยงน้องตามจังหวัด

             แต่ว่าเปนเบื่อๆ เลยกลับมาก่อน อาทิดที่แล้วมีเรื่องมากมาย ทั้งพี่บัณฑิตรับปริญญา เราปี 1 ก็ไปตากแดดรอรับเสด็จ

             แต่ชอบตอนเลี้ยงบัณฑิต สนุกๆ เมามากมาย แต่รู้จักเพื่อนๆ พี่ๆ เยอะดี เอ้อ!! ตอนนี้ขอนแก่นโคดจาหนาวเลย หู๊ยๆๆ

                                        กลับมาแล้วคับ ไม่ได้หายน่า หายตาไปไหนเลย ก็ออนเกือบทุกวัน แต่มันขี้เกียดซะงั้น วันนี้

                            เลยมาอัพจิงๆ ซะที เรื่องที่จาเล่าวันนี้ มันเกิดขึ้นเมื่อ 25 พ.ย ที่ผ่านมา ฮ่าๆๆๆ (ก็แค่ผ่านมานานนิดนึง)

           เปนวันแข่งหลีดคับ และแล้ววันนี้ก็มาถึง จากที่ซ้อมมาซะนาน เกือบ 2 เดือนมั้ง แต่ซ้อมจิงๆ ก็ไม่ถึงเดือนหรอก หักวัน  

           หยุดต่างๆ นาๆ แรงกดดันก็มีบ้าง ยิ่งเราเปนปี 1 พึ่งเข้ามาทำ ก็กัวว่าจาเสียเพราะเรา จนถึงวันซ้อม 3 วันสุดท้าย ช่วงนั้น

           หนักมาก การบ้านก็มี แต่เราก็ต้องทำหลีด มันเหนื่อยนะ แต่เราก็สู้ตาย ใกล้แข่งแล้ว พอวันซ้อมวันสุดท้าย ทุกคณะมา

           ซ้อมจิงกันที่สนาม โคดจาตื่นเต้นเลยพอคนแห่เข้ามาดู แต่นี่เปนแค่ 1 ใน 10 ก็ว่าได้ วันนั้นหลายอารมณ์เลยคับ ก๊อบ

           ดันยกพี่ปอไม่ขึ้น กดดันๆ มาก กัวเปนตัวถ่วงเค้า แต่ก็พยายามจนได้เทคนิคบ้าง แล้ววัน เหอๆๆ... โดนพี่ๆแกล้งคับท่าน

           อำเก็บท่าเพลงคณะเรา ซึ่งเราก็เต้นไม่ได้ เหอๆ สรุปว่าแกล้งคับ ฝากไว้ก่อนๆ.. วันนั้นซ้อมถึงตี 4 แล้วต้องตื่นมาแต่ง

           หน้าตอน 9 โมง ได้เต้นตอน 5 โมงครึ่ง โห... ตื่นเต้นโคดดด คนเยอะมากๆ ตัวสั่น มือเย็น ทุกอย่างรวมหมด

           แต่ก็ต้องออก เต้นเสดไม่มีปัญหา พอถึงเวลาประกาศ ปรากฎว่าได้ที่ 1 ดีใจเปนบ้าเลยคับ เราทำได้ๆๆ